Benqueridas nais e pais, Din que a imitación é a máis sincera forma de adulación e unha mostra diso son os nosos fillos. Temos que recoñecer que nos fascina enormemente cando a rapazada da casa utiliza a expresión que tanto empregamos ou cando vemos que aplican as nosas ensinanzas para resolveren os seus conflitos na vida cotiá. Definitivamente, somos o máis temperán dos seus referentes e, aínda que na adolescencia o esquezan, os nosos comportamentos sempre han ser para eles unha guía. Como sociedade, tampouco o fixemos tan mal. Creamos un sistema educativo que permite que un meniño poida soñar con chegar a ser calquera cousa e traballamos a intelixencia académica para facelo realidade, mais, onde esquecemos a aprendizaxe emocional? As persoas vivimos nun proceso constante de construción e a infancia e a adolescencia son as bases do que será algún día "o meu edificio". Sería fantástico que o día de mañá a nosa descendencia tivese unha profesión con futuro e puidese axudar ...
